Wist u, lieve lezer, dat de spellingcontrole van een zeer bekende softwaresuite suggereert om het woord “carkit” te corrigeren in “karekiet”?
Archief voor augustus 2006
Alma Oostenwint
Wie ons goed kent, weet dat wij naast een uitbundige creativiteit, een tomeloze fantasie en een apart gevoel voor humor ook nog eens een ernstig en diepzinnig gevoelsleven koesteren — maar bemoeit u zich verder niet met ons privéleven, lieve lezer. In die laatste hoedanigheid hebben wij op tijd en stond nood aan enige sérieux tussen alle grappen en grollen door.
De website van Alma Oostenwint belooft ons een jaar lang een dagelijkse portie welgemeende ernst en goudeerlijke gevoeligheid te serveren (met dank aan Bieslog). Als u daar net als wij de behoefte toe voelt, lees dan vooral verder, lieve lezer. En anders gaat u maar lekker lachen om filmpjes van vallende Japanners, fornicerende tieners en andere zondige ongein op YouTube en Google Video.
Er is er een jarig, aflevering 4
Dit is een persoonlijke mededeling voor dhr. O. Van A., woonachtig te W. in B. Maar u mag natuurlijk ook meelezen, lieve lezer.
Beste O., door een fatale combinatie van verregaande luiheid, nonchalance en vergeetachtigheid hebben wij je verjaardagskaart pas vandaag verstuurd. Waarvoor onze oprechte excuses. Om het goed te maken, laten we je graag meegenieten van deze heerlijke videoclip:
Je verkeert trouwens in goed gezelschap, beste O. Want vandaag zijn ook bekende beroemdheden jarig zoals Sean Connery, Gene “Kiss” Simmons en… de ravissante Claudia Schiffer, die blijkbaar geen officiële website heeft maar uiteraard wel genoeg fansites.
Welkom in onze linklijst, Catherine
De Britse Catherine, alias Petite Anglaise, heeft het ook niet makkelijk. In Parijs moeten leven en werken, lijkt ons op zich al geen pretje. Als Brit is het ongetwijfeld een regelrechte hel. In juli werd ze ontslagen, omdat ze op haar blog over haar werk had geschreven. Plots was ze een halve internetberoemdheid en staan er uitgevers aan haar deur te zwaaien met een boekcontract.
Als klap op de vuurpijl mag ze sinds die tijd ook ons tot haar vaste bloglezers rekenen. Het sublieme Open Brackets heeft er een zusje bij, durven wij te poneren.
Lapsus linguae
Als modern en weldenkend mens doen wij ons best om onze medemens niet te be- en al helemaal niet te veroordelen op basis van zijn of haar uiterlijk. Niemand heeft immers zijn buitenkant zelf gekozen — hoewel de cosmetische industrie heden ten dage een en ander kan verhelpen — en wat echt telt is tenslotte de binnenkant, afijn, die preek kent u wel.
Dat neemt echter niet weg dat onze aandacht onlangs sterk van ’s slagers vleeswaren werd afgeleid door de — weliswaar ontluikende edoch net iets te opvallende — vrouwensnor van de dame achter de toonbank.
Omdat wij niet goed zijn in multitasking en ons brein dus zelden twee dingen tegelijk aankan, waren wij benauwd dat ongewenste subtaak X — zijnde het kijken naar de vrouwensnor — zou interfereren met de uitvoering van hoofdtaak A — zijnde het bestellen van onze vleeswaren — aldus een bijzonder gênante slip of the tongue veroorzakend:
“Mag ik van u een ons salami, een ons boterhamworst en een ons snor, alstublieft?”
Dat is gelukkig niet gebeurd.
De Handtasexpeditie, aflevering 3
Wat voorafging:
Gids Svetlana K. begint zich haar beslissing om deel te nemen aan de missie te beklagen nu blijkt dat ze langer dan haar lief is in een krappe ruimte moet verblijven in het gezelschap van een geilneverige wetenschapper en een schrijver met een Star Trek-fetisj.
Logboek van de commandant – dag 3
Deze missie duurt langer dan we initieel hadden verwacht. We hebben het Eerste Kwadrant bijna volledig verkend, maar nog steeds geen spoor van de Sleutel gevonden. Een bijkomende tegenvaller is onze ontoereikende logistieke voorbereiding: ons volledige proviand bestond uit een paar snacks, een banaan en een flesje water. Dat is ondertussen allemaal al lang op.
Echt
- Hè bah, wat vies zo’n bankstel met plastic bekleding!
- Mevrouw, dat is helemaal geen plastic. Dat is authentiek kunstskai.
De Handtasexpeditie, aflevering 2
Wat voorafging:
Onze helden hebben zichzelf verkleind met een miniaturiseerkanon en gaan op zoek naar de sleutel van de materiaalkast van de redactie. Aan boord van een multifunctioneel exploratietuig doorkruisen zij de handtas van onderhoudstechnicus Svetlana K. die tevens de functie van gids op zich heeft genomen.
Logboek van de gids — dag 2
Ik begin er aan te twijfelen of het wel zo verstandig was om aan deze expeditie deel te nemen. Toen die lieve meneer Alfred ons over zijn uitvindingen vertelde, leek het me wel een leuk idee om zo die stomme sleutel te zoeken. Je krijgt tenslotte niet elke dag de kans om als minimensje op reis te gaan in je eigen handtas.
Dat meneer Alfred een echt avonturierspak voor mij had voorzien, vond ik eerst bijzonder attent van hem. Ook al zat het erg strak om mijn jonge lichaam dat — zoals mij voortdurend door iedereen wordt verzekerd — best gezien mag worden. Maar nu ik al meer dan 24 uur in de krappe cockpit van dit bizarre voertuig zit met twee glurende mannen om me heen, stel ik me toch vragen bij de motieven van meneer Alfred.
De Handtasexpeditie
Logboek van de commandant — dag 1
Aan de hand van de aanwijzingen van onze gids Svetlana K. heeft de navigator een koers berekend die ons in staat zal stellen om in de kortst mogelijke tijd het Eerste Kwadrant te verkennen. Het moreel van de bemanning is opperbest; ik zou de sfeer zelfs als erg gemoedelijk durven omschrijven.
Zelfs nu onze missie echt begonnen is, kan ik het allemaal nog maar moeilijk bevatten. Alles ging ook zo snel. Het ene moment ben je een aanstormend schrijftalent dat op een doordeweekse ochtend opmerkt dat er geen papier meer in de printer zit, het volgende moment ben je nog kleiner dan het puntje aan het einde van deze volzin en leid je aan boord van een futuristisch vlieg/vaar/voertuig een expeditie dwars door het hart van een dameshandtas.