Crusaderworld

Wanneer het debuut van een schrijver succes heeft, betekent dit voor de auteur naast veel egostrelende aandacht en wat brood op de plank helaas ook een flinke druk op de schouders. Want iedereen — inclusief de schrijver zelf — wacht natuurlijk vol spanning af of het tweede boek even goed en liefst nog beter zal zijn.

Een gelijkaardige druk voelden wij na het succes van de vorige les. Zouden wij in staat zijn om opnieuw het pastelkrijt ter hand te nemen en er enige kleurenpracht mee op papier te zetten? Het begon al met de keuze van het onderwerp. Want de bloemen moeten tegelijk mooi en makkelijk te tekenen zijn. Wij zijn ons immers bewust van onze magere tekenvaardigheden.

Het werden uiteindelijk tulpen. Dat zeggen wij er maar alvast even bij, voor het geval dat dit niet geheel duidelijk mocht zijn op basis van ons werk.

« Lees meerrr… »

Vorige week kondigden wij u al het onderwerp van de volgende schilderles aan: bloemen met pastelkrijt. Elke cursist mocht een foto uit een bloembollencatalogus kiezen. Vervolgens moesten we op de gekozen foto een passe-partout leggen om binnen dat kader een leuke compositie te maken. Want zo’n half bloemenveld gaan zitten krijten, dat duurt natuurlijk ietsje langer dan twee uur.

Wij kozen voor onszelf een mooie geel-rode tulp op een wazige achtergrond van groen en blauw. Vier kleuren, dat leek ons wel haalbaar. En wat bleek? Pastelkrijt is helemaal ons ding! Heerlijk om mee te werken en geen gedoe met zelf kleuren mengen om dan uiteindelijk net niet de kleur te verkrijgen die je wou hebben.

Maar genoeg inleidende blabla. Wij laten u graag genieten van het resultaat…

« Lees meerrr… »

Toen wij onlangs tussen twee verplichtingen door een kwartiertje tijd hadden en ons in de buurt van de bibliotheek bevonden, besloten wij deze openbare boekentempel te betreden en er op goed geluk een voorraadje leesvoer te ontlenen. Want wij zijn dan misschien een cultuurbarbaar, lieve lezer, maar we hebben wel een bibliotheekkaart.

Een onzichtbare hand leidde ons zacht naar het hoekje met de kunstboeken. Alwaar ons oog vrijwel meteen viel op het werk Tekenen voor dummies. Het grote voordeel van Dummies-boeken is dat je er niet bang voor hoeft te zijn. Hun auteurs proberen je nooit te overweldigen met hautaine demonstraties van hun zelfverklaarde superioriteit — waarschijnlijk is dat opgenomen in een clausule van het boekcontract.

Een citaat:
« Heel wat jaren geleden bezocht ik een kunstgalerie van een vriend. [...] Een erg primitief, abstract kunstwerk trok mijn aandacht. ‘Het lijkt wel of dit door een aap gemaakt is’, fluisterde ik tegen mijn vriend, waarop hij zijn wenkbrauwen optrok, met zijn ogen rolde en toen zijn ogen ten hemel sloeg. ‘Lieve schat,’ zuchtte hij, ‘dat is een Picasso.’ »

En omdat Leonardo da Vinci er zo gezellig tegen aanleunde in de boekenkast, mocht hij ook mee naar huize Plissken. Verder ontleenden wij onder het motto “Beter goed gestolen dan slecht bedacht” nog de volgende boeken:

Grote meesters uit de Renaissance
Grote meesters van het Impressionisme
Renoir (door Sophie Monneret)
Monet (door Sophie Monneret)
Van Gogh tekenaar

Nee, wij ambiëren geen carrière als kunstvervalser. Maar het is erg verfrissend en inspirerend om te zien waartoe de Grote Meesters in staat waren met wat potlood en een beetje verf. U bent dus weer lange tijd verzekerd van berichten in onze categorie Fritz tekent, lieve lezer.

De trouwe lezer die vol spanning onze schilderavonturen volgt, weet dat wij onszelf vorige les in een lastig parket hadden geschilderd. Wij dachten er ons immers makkelijk van af te kunnen brengen met een rotswandtekening… tot de docent op het einde aankondigde dat we de volgende les aan dezelfde tekening verder zouden werken.

Er zat dus niets anders op dan een konijn, everzwijn en/of kabouter te schilderen. Wij kozen voor het konijn en besloten om vooraf wat te oefenen. Dat ging niet compleet de mist in, want zelfs ons vijfjarig zoontje herkende een konijn in onze potloodvruchten. Dat zag er dus goed uit voor de schilderles.

« Lees meerrr… »