Hebt u dat ook wel eens, lieve lezer? Dat u ongevraagd opgebeld wordt door een vriendelijke stem die u iets wil aansmeren? Op de redactie en ten huize Plissken gaat er haast geen dag voorbij zonder een kort gesprek met een callcentermedewerk(st)er op automatische piloot.
We zouden onszelf hiervan kunnen verlossen door ons aan te melden bij Infofilter (voor onze Belgische lezers is er de Robinson-lijst, n.v.d.r.) of door een geheim telefoonnummer te nemen. Maar dan zouden wij ons een hoop lol ontzeggen. Want eigenlijk zien we het gewoon als een hobby.
Er is immers niets leukers dan zo’n onschuldige, hardwerkende en zwaar onderbetaalde callcentermedewerk(st)er uit het lood te slaan met antwoorden waarop het standaardscript dat hij/zij voor zijn/haar neus heeft, niet is voorzien. Een voorbeeld…
— Meneer Plissken, een goedemiddag. Bel ik gelegen?
— Hallo. De praktijk leert mij dat telefoongesprekken die met een dergelijke vraag beginnen, zelden gelegen komen.
— Zal ik dan later even terugbellen?
— Bespaart u zich de moeite. Wat wilt u mij verkopen?
— Ik wil u helemaal niets verkopen, meneer Plissken…
— Kijk, dat is al een beter begin! Maar rammelt u uw lijstje vooral verder af. U staat tenslotte onder tijdsdruk.
— Meneer Plissken, wilt u minder betalen voor uw telefoon / internet / energie / pensioen (schrappen wat niet past, n.v.d.r.)?
— Nee.
— Nee? Maar wilt u dan niet tot 25% besparen op uw kosten zonder dat u er iets voor hoeft te doen?
— Nee.
— En waarom niet, meneer Plissken?
— Omdat ik een vreselijk luie, gemakzuchtige en domme consument ben, volgens sommigen zelfs op het gestoorde af.
— Dan rest mij helaas alleen nog u een prettige middag te wensen, meneer Plissken.
— Dank u en insgelijks.