Zondag waren wij op een brunch. Nu moet u niet gelijk denken dat wij een bekakte vriendenkring hebben, lieve lezer. Van die opschepperige snobs die rrrelaatsies hebben in plaats van vrienden en die elkaar de loef afsteken met het organiseren van poenige brunches en party’s.
Nee, dit was gewoon een gezellig samenzijn in het kader van een traditie die ooit is ingezet door een collega van mevrouw Plissken en wel uit dankbaarheid voor het feit dat zijn medewerkers zich de pleuris werken ten dienste van een hoger doel. Maar dit geheel terzijde.
Wij stonden dus in een ons vreemde woonkamer met een hoop mensen waarvan wij er slechts enkelen ooit vluchtig hadden gesproken op een bedrijfsfeestje. Om de pijn van onze sociale gêne te verlichten, hadden wij een glas champagne in de ene en een croissant in de andere hand.
Net toen wij een flinke hap van onze croissant hadden genomen, stelde iemand ons de vraag wat wij zoal deden in het leven, behalve de echtgenoot van mevrouw Plissken zijn. Op dit punt willen wij u nog even meegeven dat het echt een Flinke Hap was geweest, lieve lezer.
Wij moesten dus enige tijd kauwen alvorens wij die Flinke Hap veilig konden doorslikken. Dit duurde allicht niet langer dan een zevental seconden, maar voor zelfbewuste neuroten als wijzelf lijkt dat in zo’n situatie een eeuwigheid. En toen hadden we nog niet eens een antwoord op de vraag verzonnen.
Terwijl wij ons vervolgens, licht gegeneerd door deze voorafgaande korte stilte, door ons antwoord begonnen te worstelen, werden wij hierin nog verder gehinderd door het plotse besef dat niemand ongestraft (lees: zonder kruimels en restjes tussen de tanden) een croissant eet.
Onze gesprekspartner leek zich echter van geen kwaad bewust en bleef ons beleefd en geïnteresseerd aankijken. Hoewel wij hier dienen te vermelden dat wij notoir slecht zijn in het lezen en begrijpen van iemands lichaamstaal. Voor ons eigen gevoel gingen wij in elk geval af als een gieter.
Gelukkig kwam aan ons lijden een einde toen onze gesprekspartner even werd afgeleid door een gevaarlijk ogende beweging van zijn zoontje. Wij maakten van deze kans gebruik om het hazenpad te kiezen en verschansten ons achter een kamerplant, met een volle fles champagne en de gehele schaal croissantjes.
