Wat in het rood kan, kan ook in het oranje, moeten de makers van de spelletjes Red en Orange hebben gedacht. En gelijk hebben ze. Net als vorige keer wordt er ook hier niets stukgeschoten. U moet uw munitie gebruiken om de donkergekleurde cirkel in het midden naar de rand van het speelveld te duwen. En kijk uit voor zijn vriendjes…
Archief voor juni 2008
Frans leren in 9 weken, les 8
Stel, mede omdat u in onze muzikale spoedcursus Frans goed hebt opgelet, hebt u tijdens uw vakantie amoureus gescoord. Maar op het einde van uw verblijf breekt de tijd van afscheid nemen aan. Hoe pakt u zoiets tact- en stijlvol aan? In het Frans dan nog wel! De Belgische zangeres Jo Lemaire weet raad…
Als terzijde willen wij u even meegeven dat een van onze leraressen Frans op de middelbare school ons een keertje verraste door ons aan het begin van haar les dit Je Suis Venue Te Dire Que Je M’en Vais te laten beluisteren. Als reden voor deze ongebruikelijke intro zagen wij destijds twee mogelijkheden.
Ofwel leidde onze lerares een spannend dubbelleven en was zij in haar vrije tijd een vurige new wave-fan. Ofwel wilde zij zo het leed verzachten dat haar lessen over de dichter Verlaine veroorzaakten. Kunt u raden welk van bovenstaande vermoedens ingegeven was door onze puberende hormonen, lieve lezer?
Tot slot vermelden wij nog dat het Franse verzet ten tijde van de landing in Normandië werd gemobiliseerd met de eerste versregels van het hier aangehaalde gedicht, zoals ook te zien is in The Longest Day. Wat een duizelingwekkende culturele dwarsverbindingen! Maar genoeg geleuterd. Hier zijn de gevreesde meerkeuzevragen.
1) Wat is er zo bijzonder aan afscheid nemen?
A. Jo Lemaire zingt er een liedje over. In het Frans.
B. Je kunt er dode Franse dichters bij betrekken.
C. Niets. Mijn liefjes gaan er altijd stiekem vandoor.
2) Vul aan: Ik kwam je zeggen…
A. … dat het gas thuis nog aan staat.
B. … dat je eens naar dit liedje van Jo Lemaire moet luisteren.
C. … dat ik mijn vrouw begin te missen.
3) Wat is de betekenis van “au vent mauvais”?
A. Zelfs iemand dumpen verheffen de Fransen tot een kunstvorm.
B. De auteur had net bonen gegeten.
C. Rare jongens, die dichters.
In de volgende les: Aan alles komt een eind…
Fritz laat de hond uit (vervolg)
Wat voorafging…
Het was een tijd waarin heel Nederland rotsvast geloofde in de eindzege op het EK. Het was ook een tijd waarin Fritz Plissken de Redactiehond uitliet en een klavertjevier vond. Maar nog voor hij kon beslissen of hij deze botanische zeldzaamheid zou plukken, werd het plantaardige kleinood ondergeplast door de Redactiehond.
Wij vroegen ons af welke gevolgen de subversieve daad van de Redactiehond zou hebben. Was het maar bijgeloof? Of had Vrouwe Fortuna een paar ongunstige kaarten voor ons achter de hand? Onze ratio zei het eerste, maar ons hart was er niet helemaal gerust op. Wij zagen de toekomst dan ook met gemengde gevoelens tegemoet.
Aldus tobbende over de tragische lotgevallen die mogelijk voor ons in het verschiet lagen, hadden wij niet in de gaten dat wij ondertussen in een straat liepen waarvan de bewoners fundamentalistische Oranjefans waren. Echt alles hadden zij met oranje wimpels en linten versierd. Tot de lantaarnpalen aan toe.
Wij slenterden op automatische piloot achter de Redactiehond aan en registreerden nauwelijks dat het beest nonchalant zijn gevoeg deed tegen een lantaarnpaal. Dat deed hij tenslotte wel vaker. Toen hij klaar was, vervolgden wij beiden onze gezamenlijke weg. “Wat zie ik daar?”, klonk plots een harde mannenstem achter ons.
Even dachten wij dat een fan ons had herkend. Dat zou dan een primeur zijn geweest, want schrijvers — vooral als ze nog niet zijn doorgebroken — leiden een eerder anoniem bestaan. Wij draaiden ons om en zagen dat het heerschap in kwestie geen fan was. Wij betwijfelden zelfs sterk of de man überhaupt kon lezen.
Het is natuurlijk niet netjes om je oordeel over iemand te baseren op uiterlijkheden. Maar in dit geval logen de uiterlijkheden er niet om. Laten we het er, om redenen van eigengemak en bondigheid, op houden dat deze man een vette kluif was voor antropologen, gezien zijn zichtbaar nauwe band met de oermens.
Voor de zekerheid keken wij even in het rond. Want misschien had deze natuurmens zijn vraag gericht tot iemand anders. Wij herinnerden ons immers nog goed een pijnlijk incident waarbij wij verkeerdelijk meenden de beoogde ontvanger te zijn van een brede glimlach die op de sensuele lippen van een passerende blondine lag.
“Ja, ik heb het tegen jou”, zei de natuurmens wel degelijk tegen ons, “Wat zag ik daar?” Wij besloten het voorzichtig te spelen en antwoordden: “Geen idee, beste man. Vertelt u het maar.” De natuurmens kwam stampvoetend dichterbij. Zijn adem rook naar goedkoop bier dat zijn eega had gekocht in een Duitse discounter.
“Die hond van jou plaste zomaar tegen een van onze mooie lantaarnpalen!”, brieste de natuurmens. “Dat zou best kunnen”, beaamden wij in alle eerlijkheid. “Hij bekent!”, tierde de man terwijl een slagader in zijn nek ons gevaarlijk dik leek te worden. “Wat scheelt er, Dick?”, vroeg een tweede mannenstem.
« Lees meerrr… »
Fritz speelt in het rood
Wie oud of fanatiek genoeg is, kent misschien het computerspel Asteroids. In deze Atari-klassieker uit 1979 moet u uw ruimteschip beschermen tegen rondvliegende asteroïden. Red is een leuke moderne variant. In plaats van aanstormend ruimteschroot stuk te schieten, moet u het wegduwen. Moeilijker dan het klinkt!
PS: Nostalgici kunnen het origineel hier spelen (opgelet, als u het spel niet ziet, druk dan even op de F5-toets van uw toetsenbord).
Frans leren in 9 weken, les 7
Stel, ondanks onze les over flirten loopt u tijdens uw vakantie in Frankrijk toch een blauwtje. Kan gebeuren — zeker als u niet goed oplet tijdens deze cursus. Mogelijk ervaart u hierdoor enige hartenpijn. Maar de Fransen zouden zichzelf niet zijn als ze ook daar niet een leuk liedje over hadden gemaakt.
U zag Françoise Hardy met haar eerste en misschien ook grootste hit Tous Les Garcons Et Les Filles. Zelfs als u de tekst niet helemaal begreep, kon u vast en zeker de grote lijnen afleiden uit de toon en houding van de zangeres. U bent met andere woorden klaar voor de vertrouwde meerkeuzevragen, lieve cursist.
1) Wat is er zo bijzonder aan liefdesverdriet?
A. Françoise Hardy zingt er een liedje over. In het Frans.
B. Het kan verdomme pijn doen.
C. Niets. Ik blijf deze zomer thuis achter de computer.
2) Vul aan: Alle jongens en meisjes…
A. …gaan op en neer op de kermis.
B. …die Françoise Hardy niet zien staan, zijn gek.
C. …moeten met hun vieze voeten uit mijn voortuin blijven!
3) Wat is de boodschap van dit lied?
A. Zelfs voor kneusjes is er hoop op een lief.
B. Sorry, ik werd afgeleid door die opwaaiende jurken.
C. Rare jongens, die jongens en meisjes.
In de volgende les: afscheid nemen…
Fritz laat de hond uit
Nadat wij weer een briljant stukje dialoog hadden geschreven in het kader van onze nog te verschijnen autobiografie “Een beetje een held”, besloten wij ter afwisseling de Redactiehond uit te laten. Dat was trouwens hoog nodig, te oordelen naar de vragende blik waarmee onze trouwe viervoetige medewerker ons zat aan te kijken.
Mijmerend over de roem die ons ten deel zou vallen na de publicatie van bovenvermeld epos, slenterden wij langs groene grasbermen. Onze esthetische geest had hier graag lyrisch uitgeweid over adembenemende vergezichten en betoverend natuurschoon, maar de realiteit wil dat wij in een grijs forensendorp wonen.
Wij stelden ons dus tevreden met een strook frisgroen gras langs de stoep en deden ons best om de vele hondendrollen te negeren. Kwestie van toch nog een klein beetje de romantiek er in te houden. Na enige tijd betrapten wij onszelf er op dat we onbewust liepen te speuren naar een klavertjevier.
Het is natuurlijk niet meer dan lachwekkend bijgeloof om te denken dat een klavertje met een afwijking geluk zou kunnen brengen. Maar zelfs een rationeel persoon mag zich nu en dan een gekkigheidje veroorloven. En daarom inspecteerden wij vluchtig elke in het oog springende samenscholing van klavertjes.
Wij hielden even halt bij een opvallend grote groep klavertjes. Daar hoefden wij ons niet voor te schamen, want de Redactiehond had net iets geroken dat hij erg interessant vond en uitgebreid wilde besnuffelen. Dankzij deze dekmantel konden wij dus ongestoord op zoek gaan naar die zeldzame gelukbrenger.
Tot onze stomme verbazing vonden wij hem nog ook! Daar stond hij, aan de rand van het dikke klaverbed, alsof hij door de andere klavertjes hardvochtig was verstoten vanwege zijn mutatie. Onze hand schoot al uit om de kleine groene talisman te plukken. Maar toen bedachten wij ons. Konden we dit wel maken?
Met welk recht beëindigden wij vroegtijdig het leven van dit onschuldige plantje? En dan nog wel om zulke zelfzuchtige redenen! Dit klavertje had toch net zo goed als wij recht op zijn eigen portie geluk? Misschien bracht het net ongeluk als je zo’n minuscuul onderdeeltje van de schepping zijn bestaan ontzegde.
Terwijl wij met onszelf over dit dilemma stonden te filosoferen, beende de Redactiehond ons weer bij. Zonder enig verkennend gesnuffel plaste hij op het klaverbed en vervolgde zijn weg, zich van geen kwaad bewust. Dit extra argument deed de discussie doorslaan in het voordeel van het behoud van het klavertjevier.
Het klavertjevier achterlatend, troostten wij ons met de gedachte dat het ons ook op afstand misschien wat geluk zou brengen. Want we hadden het tenslotte gevonden. Of had de ontheiligende daad van de Redactiehond de toorn der goden opgewekt? Dubbend belandden wij in een straat die een oceaan van oranje leek.
Fritz speelt voetbal (deel 2)
Voetbal is een volkssport, wordt wel eens beweerd. Vreemd genoeg heeft dat woord soms een negatieve bijklank. Vooral wanneer het wordt gebruikt door lieden die zichzelf ver boven het volk verheven voelen. En zelf de voorkeur geven aan golf bijvoorbeeld. Nochtans vallen voetbal en golf prima te combineren! Kijk maar naar een leuk spel als Goal In One.
Frans leren in 9 weken, les 6
Nadat Brigitte Bardot ons vorige week opwarmde, is het in deze zesde les van onze muzikale spoedcursus Frans tijd voor de nationale sport bij uitstek in Frankrijk: flirten. Want wie op vakantie gaat naar la douce France, moet natuurlijk een beetje kunnen meedoen met de plaatselijke gewoonten. Michel Delpech geeft het goede voorbeeld, met zijn tophit Pour un flirt.
En dan nu de traditionele meerkeuzevragen:
1) Wat is er zo bijzonder aan flirten in Frankrijk?
A. Ze maken er veel liedjes over. Zelfs in het Frans.
B. Ze kunnen het er erg goed. Zelfs in het Frans.
C. Niets. Die Françaises scheren niet eens hun oksels.
2) Vul aan: Voor een flirt met jou…
A. sta ik gaarne uren in de kou.
B. is ‘r niets wat ‘k niet durven zou.
C. dump ik gelijk mijn eigen vrouw.
3) Wat valt u op in de bovenstaande videoclip?
A. Deze video promoot seksuele promiscuïteit!
B. Michel Delpech had toen meer haar dan nu.
C. Rare jongen, die Michel.
In de volgende les: eenzaamheid…
Fritz houdt niet van wintersport (slot)
Wat voorafging…
De boosaardige Directeur is uitgeschakeld. En de ooit zo beruchte Gertrude lijkt zich te hebben bekeerd tot het Goede. Maar nog is de 12-jarige Fritz Plissken niet veilig. Want de bewakers van kamp Alpenpracht geven zich uiteraard niet zomaar gewonnen. Hoe zal onze jonge held zich uit deze benarde situatie redden?
De meeste bewakers leken de aanval van de onbekende duistere strijders dringender te vinden dan het verraad van Gertrude. Toch gaven nog een twintigtal potige exemplaren gehoor aan het alarm van hun collega. Gertrude wierp zonder enige aarzeling haar kolossale gewicht in de strijd. Wij boden haar dapper rugdekking.
Samen vochten wij ons een weg naar buiten, waar een kleinschalige oorlog aan de gang was. Het kamp werd overspoeld door een golf van in het zwart gehulde krijgers. In het donker waren alleen hun ogen en hun flikkerende zwaarden zichtbaar. De Orde der Strijdende Alpentijgers had ons dus toch niet in de steek gelaten!
Terwijl wij met onze vuisten, ellebogen, knieën en voeten de bewakers van ons probeerden af te slaan, kwamen enkele Alpentijgers ons te hulp. “Meester Plissken!”, klonk de stem van Grootmeester Antoine. Dankzij deze versterking heerste rond ons groepje al gauw een kleine en tijdelijke luwte in het strijdgewoel.
Antoine omhelsde ons. Twee kleinere krijgers deden hetzelfde. Wij herkenden de zoete geur van Kiku en de zachte ogen van Keko. “Oh Fritz, je leeft nog. Ik wist het”, zei de eerste opgelucht. “Toen vader weer bij bewustzijn kwam en hoorde dat je er alleen voor stond, heeft hij het hele dorp opgetrommeld”, vertelde de tweede.
“Het hele dorp?”, vroegen wij verbaasd. “Iedereen!”, antwoordde Keko trots, “Mannen, vrouwen en kinderen. Zelfs Kiki wou meekomen!” Gertrude luisterde gefascineerd en mepte ondertussen met één hand een verdwaalde bewaker neer. “Waar is mijn jongste dochter trouwens?”, vroeg Antoine, ongerust in het rond kijkend.
« Lees meerrr… »
Fritz speelt voetbal
We zullen het maar eerlijk opbiechten: wij houden niet van voetbal. Dat is vast te wijten aan een of andere bizarre afwijking in ons mannelijk chromosoom, maar er valt mee te leven. Wij houden echter wel van spelletjes. En die passie gaat zo ver dat we zelfs tegen een leuk voetbalgame geen nee zeggen.