Zoals u ongetwijfeld ook zelf hebt gemerkt, lieve lezer, zijn wij er de voorbije week niet in geslaagd ons aan het beloofde zomerschema te houden. Omdat herhaling van dit falen niet uitgesloten is, hebben wij besloten de eer aan onszelf te houden en met terugwerkende kracht een vakantiestop in te voeren.
Noteert u het even in uw agenda: Crusaderworld.com is weer terug vanaf 1 september met nieuwe, spannende avonturen! Of iets dergelijks. En als u ons nu wilt excuseren, dan sluiten wij ons weer op in de bezemkast onder de trap, alwaar wij druk verder werken aan onze autobiografie “Een beetje een held”.
In onze reeks vakantiefilmpjes blijven we deze keer nog even in het rijk van Heure Majesteitische Hoogheid Queen Elisabeth II, en wel met een muzikaal fragmentje van de Britse oppergod van de rock-’n-roll die, net als zijn Amerikaanse voorbeeld dhr. E.A. Presley, in zijn gloriedagen enkele succesvolle uitstapjes naar het filmmedium waagde: Cliff Richard!
Omdat wij de laatste tijd meer op de driving range dan op de redactie te vinden waren — er is nog wat werk aan onze golfswing en dan drukken wij ons voorzichtig uit — moeten wij u het getekende beestje van deze week verschuldigd blijven.
Ter bestrijding van het lege gevoel dat u ongetwijfeld aan dit vreselijke gemis overhoudt, lieve lezer, plaatsen wij hier een bijgewerkte versie van de slotplaat van onze ridderroman. U weet nog wel, die tweedelige sage over de dappere RidderRoemrijk.
Zowat alle paradijselijke, verre en/of exotische vakantiebestemmingen hebben één ding met elkaar gemeen. Om er te komen, moet je eerst het vliegtuig nemen. En zowat alle vliegtuigen hebben op hun beurt één ding met elkaar gemeen — behalve dan het feit dat ze vliegen. Ze vertrekken in een luchthaven.
En die luchthavens, ja, die hebben ook iets gemeen. Hun bagageafdeling! U weet wel, die mysterieuze plek waar bagage in het niets verdwijnt, naar het verkeerde vliegtuig wordt gebracht of op onverklaarbare wijze enkele uren vermist raakt. Maar nadat u dit spel hebt gespeeld, begrijpt u het Grote Waarom.
| Online sinds: 14 juli 2008 |
| Verschenen in: Fritz speelt |
We vertelden u hier al eerder over onze vakantieplannen met Maandag Spelletjesdag en Woensdag Schrijf/Tekendag. En hoe zit het dan met dat derde vaste onderdeel van Crusaderworld.com, Vrijdag Filmpjesdag, vroeg u zich vast en zeker af, lieve lezer.
Ook dat overgieten wij met een lekker vakantiesausje! Dus tot eind augustus serveren wij u hier wekelijks een filmpje om de thuisblijvers een hart onder de riem te steken. Want heel dat vakantiegedoe is geen pretje. Getuige daarvan dit filmfragment.
Zoals wij eerder deze week al aankondigden, wil Fritz Plissken deze zomer flink doorschrijven aan zijn autobiografie “Een beetje een held”. Maandag Spelletjesdag en Vrijdag Filmpjesdag gaan gewoon door, met een speciaal vakantiesausje eroverheen. Woensdag Schrijfdag wordt in deze periode echter Woensdag Tekendag.
Fritz zal zich hierbij laten inspireren door een reeks tekenboeken die wij van harte aanbevelen aan ouders met jonge kinderen, maar ook aan iedereen die zowel tekenkriebels als koudwatervrees heeft: het Groot Tekenboek Voor Beginners van Philippe Legendre (de reeks telt een stuk of zeven boeken).
In deze reeks toont de auteur hoe je met basisvormen zoals cirkels, driehoeken, rechthoeken,… dieren kunt tekenen die er behoorlijk geslaagd uitzien. Fotorealistisch is het niet, maar dat is ook niet de bedoeling. Plezier beleven aan tekenen, dat is belangrijk. Hieronder ziet u onze eerste creatuur, een panter.
Hoe teken ik een panter?
- begin met een cirkel (voor het hoofd)
- teken dan twee kleinere cirkels (de oren)
- teken nog twee cirkels (de snoet)
- maak de neus af met een driehoekje
- teken twee amandelvormige ogen
- teken ronde vlekken op de kop
- gum de lijnen uit die teveel zijn
- naar eigen smaak inkleuren
- klaar!
Fritz Plissken gaat deze zomer niet op vakantie. Een lijvige autobiografie schrijft zichzelf immers niet. En bovendien is het vakantiebudget al helemaal opgesoupeerd na dat verblijf in een 5-sterrenpaleis in mei. Maar dit alles zal de pret niet drukken.
Want onze spelletjesrubriek staat tijdens de maanden juli en augustus in het teken van vakantie. En waar denkt u zoal aan bij het woord vakantie, lieve lezer? Een stralende zon? Een parelwit strand? Wuivende palmbomen? Of misschien… kokosnoten?
| Online sinds: 7 juli 2008 |
| Verschenen in: Fritz speelt |
In onze spoedcursus Frans kwam alles aan bod wat u nodig hebt om een vakantie in Frankrijk te overleven: een vleugje cultuur met Brel en Sardou, een streepje moraliteit met Les Poppys, stoere straattaal met Plastic Bertrand, wilde motorseks met Brigitte Bardot, flirten met Michel Delpech, treuren met Françoise Hardy en iemand dumpen met Jo Lemaire.
Maar aan alles komt een eind en dat geldt ook voor onze muzikale taalcursus. De tijd is dus aangebroken om afscheid te nemen van deze reeks en van elkaar, lieve cursist. Dat zal niet makkelijk zijn na al deze weken van intens samenzijn, maar het is echt beter voor iedereen. Het is afgelopen. Of zoals dat in het Frans heet, c’est fini.
U had de titel allicht zelf al geraden: u zag Capri c’est fini van de destijds 19-jarige Hervé Vilard. Tekstueel is dit liedje natuurlijk een eitje voor een doorgewinterde taalcursist als uzelf. Wij hopen echter dat u de extreme meligheid van de bijhorende videoclip hebt overleefd, want hier volgen onze meerkeuzevragen.
1) Wat is er zo bijzonder aan Capri?
A. Hervé Vilard zingt er een liedje over. In het Frans.
B. ’t Is afgelopen met Capri. Komt vast door de stijgende zeespiegel.
C. Niets. Maar zonder Italianen was het misschien nog wat geweest.
2) Waarom wil de zanger niet meer terug naar Capri?
A. Vind je ’t gek, met al die Italianen?
B. Vliegen is te duur geworden en zwemmen is onpraktisch.
C. Omdat er niets mis is met vakantie in eigen land!
3) Slotvraag: Wat vond u van onze gratis taalcursus?
A. Taalcursus? Welke taalcursus?
B. Ik ga vol zelfvertrouwen mijn vakantie in Frankrijk tegemoet.
C. Rare jongens, die van Crusaderworld.com.
Wanneer ten huize Plissken de telefoon gaat en er op het schermpje van het toestel geen nummer wordt weergegeven, dan weten wij dat het foute boel is. Want alleen callcenters — of Nigeriaanse oplichters, maar dat is slechts een nuanceverschil — bellen je met een afgeschermd telefoonnummer.
Wij zouden in dergelijke gevallen de telefoon natuurlijk gewoon kunnen negeren. Want wat ons via deze weg ongevraagd wordt aangeboden, interesseert ons nooit. Maar wij nemen de telefoon toch bijna iedere keer weer op. Gewoon voor de kick van het afwijzen van zo’n verkoper met een telefoon in zijn/haar oor.
Dat op zich is eigenlijk al best gemeen van ons. Een callcentermedewerker is tenslotte ook maar een aardbewoner en dan nog wel een slecht betaalde. Onlangs tilden wij die gemeenheid echter tot een nieuw niveau, toen wij dé manier vonden om dit soort gesprekken reeds in een pril stadium in de kiem te smoren.
— Goedemiddag. Spreek ik met de heer Plissken?
— In hoogsteigen persoon.
— Mooi. Bel ik u gelegen, meneer Plissken?
— De ervaring leert mij dat telefoongesprekken die beginnen met die vraag, zelden gelegen komen.
