Dat ze goedkope spullen verkopen in die bekende discounter van Duitse origine en met vestigingen in heel Europa, dat wisten we al. Maar dat ze nu ook grossieren in weersvoorspellingen, dat was nieuw voor ons.
Volgens het wekelijkse huis-aan-huisorgaan van Lidl krijgen we vanaf maandag zon, bergen en sneeuw! Zon en sneeuw tot daar aan toe. Maar bergen? Het is hier al zo dichtbevolkt. Voor bergen is er gewoon geen plaats meer.
Zoals onze trouwe lezer al gemerkt heeft, zijn wij dol op astronauten, raketten, ruimtestations en al die andere ontwikkelingen in de wondere wereld van de ruimtevaart. Wij geven grif toe dat die interesse zijn oorsprong vindt in onze onwetenschappelijke voorliefde voor sciencefiction, maar dat mag de pret niet drukken.
Dus toen wij lazen dat het vandaag 45 jaar geleden is dat Cape Canaveral (tijdelijk) werd hernoemd tot Cape Kennedy en dat 28 november bovendien de verjaardag is van de acteur Ed Harris, toen wisten wij meteen welk filmfragment wij u deze week wilden tonen. De hilarische lanceringssequentie uit The Right Stuff natuurlijk!
N.v.d.r.: Die testraketten zijn uiteraard onbemand. Anders zou het aanzienlijk minder grappig zijn.
Wat voorafging…
Onze superhelden Superrrfritz en Superrrjunior scheuren in hun Superrrredactiemobiel naar de snelweg, waar zij Dr. Von Schtück hopen te onderscheppen. Want die gemene schurk heeft, samen met zijn monsterlijke assistent Igor, de Redactiehond en nog enkele andere honden ontvoerd.
Met een rotvaart en een ware doodsverachting bewogen wij ons door het verkeer. Behendig sturend slingerden wij tussen auto’s en vrachtwagens door, terwijl ons arendsoog voortdurend speurde naar een teken van die duivelse Dr. Von Schtück. “Volgens de boevenradar zouden we over tien seconden visueel contact moeten hebben met die hondenrovende schurk, vader”, zei Superrrjunior.
Wij gaven nog wat extra gas, zodat het zeven seconden zouden zijn. Er viel een korte stilte in onze Superrrredactiemobiel. Zo meteen zouden wij de strijd aanbinden met een krankzinnige wetenschapper en zijn afzichtelijke helper. “Drie… twee… een…”, telde Superrrjunior af. Wij keken in het rond, zonder eigenlijk te weten wat voor voertuig we nu precies zochten.
“Volgens de boevenradar rijden ze vlak voor ons, vader”, zei Superrrjunior. “Wat? Die zwarte limousine met zijn donkere ramen?”, vroegen wij enigszins verbaasd. Want wij hadden Dr. Von Schtück toch horen spreken over een vrachtwagen? “Misschien zijn ze ondertussen van voertuig gewisseld”, opperde Superrrjunior. “We zullen de boevenradar maar geloven”, besloten wij.
De rest van het verkeer negerend, gingen wij naast de limousine rijden. “Zoon,” spraken wij terwijl we onze gordel losklikten, “neem het stuur even van me over.” Superrrjunior pakte het stuur beet en zette zijn linkervoet op het gaspedaal. Via het zijraam klommen wij op het dak van de Superrrredactiemobiel, waarna Superrrjunior vlot doorgleed naar de bestuurdersstoel.
Onze cape wapperde fotogeniek in de wind. Ondanks de hoge snelheid stonden wij stevig overeind. Wij schatten de afstand tot de limousine in en waagden de gevaarlijke sprong. Als een lenige kat landden wij veilig op het dak van de andere auto. Wij stampten het zijraam in en sprongen naar binnen. Op de achterbank troffen wij een dikke, kale vijftiger en een jonge deerne, allebei erg geschrokken. Ze leken helemaal niet op Dr. Von Schtück en Igor.
We beloven u, lieve lezer, dat we niet iedere week het onderwerp van Vrijdag Filmpjesdag zullen recycleren voor Maandag Spelletjesdag, of omgekeerd. Maar handig is het wel. En in dit geval ook leuk. Want in Astronaut Throw moet u een Noorse astronaut zo ver mogelijk meppen, het liefst tot aan zijn schip.
Disclaimer: Er worden geen echte astronauten verwond bij het spelen van dit spel.
Je zult maar de eerste vrouw zijn die de leiding heeft over een ruimtewandeling… en dan je tas laten vallen! Als je hier op aarde iets laat vallen, dan zucht je even en raap je het weer op. Maar daarboven ben je het voorgoed kwijt.
We zouden in dit verband een hoop gemene grappen kunnen bedenken over vrouwen en hun handtassen. Maar zo zitten wij niet in elkaar hier bij Crusaderworld.com. En als kind werd die astronaute waarschijnlijk al genoeg gepest, met een naam als Heidemarie Stefanyshyn-Piper.
Zouden astronauten daar speciaal op getraind worden? Om niet te vloeken bij dit soort dure blunders, bedoelen we? Want wijzelf zouden allicht iets krachtigere woorden hebben gebruikt dan “Oh, great.”
Wat voorafging…
Fritz Plissken en zijn zoontje Plissken Junior zijn allebei veranderd in een superheld, respectievelijk Superrrfritz en Superrrjunior. Ze ontdekken dat de gemene Dr. Von Schtück er vandoor is met een vrachtwagen vol honden, waaronder dus ook de Redactiehond. Superrrfritz en Superrrjunior zetten de achtervolging in.
Wij renden naar de Redactiemobiel. Even aarzelden wij om de deur open te maken, omdat wij een vermoeden hadden van wat komen zou. En inderdaad, zodra wij de auto aanraakten, werden wij achteruitgeworpen door een verblindende zilveren lichtflits. Toen de dansende kleurvlekken voor onze ogen eindelijk verdwenen waren, zagen wij een wonder staan: de Superrrredactiemobiel.
Eigenlijk zag ons superheldenvoertuig er aan de buitenkant nog altijd hetzelfde uit — als een sportief en gestroomlijnd monster dat door menig man jaloers werd nagekeken en waar een bepaald soort vrouwen van ging zwijmelen in hun geblondeerde hoofdje. Maar aan de binnenkant zaten nog meer knopjes, lichtjes en displays dan gewoonlijk. En het lederen interieur was geboend.
Wij gleden in de ergonomische kuipstoelen en klikten onze gordel vast. Want ook voor superhelden staat veiligheid altijd voorop. Met een diep grommend geluid dat ons een primitieve voldoening schonk, kwam de motor tot leven. “Waar moeten we nu heen, vader?”, vroeg Superrrjunior zeer terecht. Wij staarden zwijgend in het oneindige, waar vaak goede antwoorden liggen.
“Waanzinnige schurken zoals Dr. Von Schtück opereren vrijwel altijd vanuit een vervallen kasteel of een andere afgelegen locatie”, filosofeerden wij. “Dat soort vastgoed vind je niet in de slaperige dorpen van de Randstad. Onze tegenstanders zullen dus de snelweg moeten nemen.” Wij gaven vol gas, dachten er toen aan de handrem uit te zetten en vertrokken met gierende banden.
“Activeer de boevenradar, zoon”, zeiden wij toen we luttele ogenblikken later de snelweg naderden. Superrrjunior drukte op een paar knopjes en op de voorruit werd een radarscherm geprojecteerd. “Daar!”, riep Superrrjunior, wijzend op een knipperende rode stip. “Ze hebben slechts tien minuten voorsprong.” Wij duwden het gaspedaal nog verder in. Tot de Redactiehond spraken wij: “We komen er aan, jongen!”
Zoals we vrijdag al meldden, vierde Prince Charles het voorbije weekend zijn 60e verjaardag en als we de rioolpers mogen geloven — wat we uiteraard niet mogen doen, maar gaat u even mee in de logica van ons verhaal, lieve lezer — dan kunnen die Britse royals een hoop drank verzetten. Daarom leek het spelletje Booze Hound ons erg toepasselijk.
Welgeteld 60 kaarsjes mag Prince Charles vandaag uitblazen, lieve lezer. Voor ons reden genoeg om op zoek te gaan naar een filmpje rond de man die op zijn zestigste nog steeds staat te wachten om de Britse troon te bestijgen. En omdat er met hem al genoeg de spot wordt gedreven, proberen we het netjes te houden. Hoewel hij er soms natuurlijk zelf om vraagt.
Nog meer Charles-pret? Bekijk dan deze tweedelige saga over Charles’ zoektocht naar kaas. Of deze muzikale uitsmijter van een nieuwsuitzending. En geniet tot slot van de zenuwen waar sommige tv-presentators onder lijden wanneer ze de Prins van Wales in hun studio te gast hebben.
Wat voorafging…
Nadat ze Fritz Plissken en Plissken Junior hebben uitgeschakeld, gaan de duivelse Dr. Von Schtück en zijn monsterlijke assistent Igor er vandoor met de Redactiehond. Maar plots manifesteert zich een tot voor kort onbekende kant van Fritz’ persoonlijkheid: Superrrfritz!
“Ik ben Superrrfritz”, hoorden wij de Stem herhalen. “Ik ben jouw Ware Ik. In dit uur van nood ben ik verrezen uit de duisternis van jouw onderbewustzijn. Alleen zo kan de Redactiehond gered worden.” Normaal zouden wij van een dergelijk voorval een beetje stil worden. Maar nu waren wij Superrrfritz en dus bleven we niet bij de pakken zitten. Eerst moesten we Plissken Junior bevrijden.
Dat lieve kind zat ons vol verbazing en bewondering aan te staren. Zijn papa was voor zijn eigen ogen veranderd in een heuse superheld! Dat zou onze vader-zoonrelatie vast ten goede komen. Wij pakten zijn boeien beet en wilden die in een keer losrukken. Maar zodra wij Plissken Junior aanraakten, werden wij kortstondig verblind door een felle lichtflits die de hele ruimte vulde.
Wij knipperden met onze ogen en vroegen ons af waar dat licht vandaan was gekomen. We hadden durven zweren dat het uit Plissken Junior zelf kwam. Maar waar hij net nog zat, stond nu een zevenjarige versie van onze eigen heldenidentiteit. Inclusief het donkerblauwe gezichtsmasker, de lange zwarte cape en het strakke aubergine lichaamspantser dat de spieren zo goed accentueerde.
“Zoon?”, vroegen wij haast ongelovig. “Ja vader, ik ben het: Superrrjunior!”, antwoordde onze jongen zelfverzekerd. “Samen zullen wij die twee snoodaards vinden… en hen verslaan.” Wij legden een vaderlijke hand op zijn schouder. “Gesproken als een held, mijn zoon.” Wij omhelsden elkaar en genoten van dit tedere moment. Tot wij opschrokken van een geluid in de bergruimte.
Wij gingen op onderzoek en in een hoekje vonden wij de echte dierenarts. Zij was verdoofd geweest, maar kwam nu weer bij. “O, Superrrfritz”, zuchtte de dierenarts, “Wat ben ik blij jou te zien. Die Dr. Von Schtück heeft alle honden ontvoerd die vandaag de praktijk bezochten. Ik weet niet wat die gek van plan is, maar het deugt vast niet.” Wij wisten voorlopig genoeg. “Superrrjunior,” zeiden wij vastberaden, “naar de Superrrredactiemobiel!”
Recycling is een mooie zaak. Ook voor bloggers. Want toen wij vorige week dat bericht over robottrucks lazen, gaf ons dat naast een idee voor de Video van het Moment, ook inspiratie voor deze Maandag Spelletjesdag. In dit game moet u een monstertruck besturen, bij voorkeur zonder ondersteboven op uw dak te belanden.