Crusaderworld

Al enige tijd vroegen wij ons af hoe het toch kon dat de tekst in onze stripjes zo onscherp werd weergegeven zodra de bestanden online stonden. In Firefox en Safari viel het nogal mee, maar Internet Explorer maakte er een potje van — hoewel dat laatste niemand hoeft te verbazen uiteraard, maar dit geheel terzijde.

Want die tekst zag er namelijk wel goed uit wanneer het stripje vers uit onze beeldbewerkingssoftware rolde. Dus wat was hier aan de hand? Gisteren ontdekten wij het toen wij eens gingen neuzen in het CSS-bestand, dat wij geleend hebben van eTrecos. Bleek dat afbeeldingen vanaf een bepaalde grootte werden ingekort. Oeps.

Dat hebben we voorlopig dan maar even aangepast en onze stripjes zien er nu weer leesbaar uit. Alleen vallen ze nu natuurlijk een beetje groot uit. Dus hoog bovenaan onze takenlijst staat het volledig herontwerpen van de stripvakjes, zodat ze wat kleiner zijn en beter op het scherm passen. En wie riep daar computernerd?

UPDATE 4-12: Alle stripjes zijn herwerkt in het nieuwe formaat, 450 x 245 pixels. Mogelijk moet u even uw scherm verversen om de veranderingen te zien.

Ons verlengde online stilzwijgen doet enkele zwartkijkers onder u misschien het tegendeel vrezen / hopen (schrappen wat niet past), maar wij leven nog steeds hoor, lieve lezer. Alleen zitten we momenteel even tot aan onze kin in activiteiten die we eerst heel erg nodig wensen af te ronden. En met ons de opdrachtgevers van voorvermelde activiteiten. Later deze week zijn we er weer. Echt. Misschien.

Omdat wij tijdens de zomervakantie van Plissken Junior wel wat anders te doen hebben dan achter de computer te zitten en het worstelende schrijftalentje te spelen, zult u het enkele weken zonder ons moeten stellen, lieve lezer. Ja, dat is hard, maar u overleeft het vast wel. Aanstaande vrijdag mag u trouwens nog een vette kluif van een videolink verwachten. Daarna zijn wij er weer vanaf 2 september.

Over enkele weken is het drie jaar geleden dat Crusaderworld.com online ging. En na al die tijd waren wij een beetje uitgekeken op ons behangpapier. Het thema Red Autumn wordt daarom bedankt voor bewezen diensten en vervangen door Mondo Zen van Catarina Yamamoto, dat wij slechts hier en daar wat hebben aangepast.

Even hebben we nog getwijfeld of we misschien het zonnige Hot Sunshine zouden combineren met het mooie groen van Poetry. Maar we kozen toch maar voor rust en soberheid. Het enige wat nu nog ontbreekt, is een “Over ons”-pagina en een Flickr-widget om foto’s in de zijbalk te kunnen tonen. Daar wordt momenteel aan gewerkt.

Maar Fritz, horen wij u denken, is dat wel verstandig: een nieuwe versie lanceren op vrijdag de dertiende? Ach, lieve lezer, in dat soort bijgeloof geloven wij niet. Bovendien vormt de datum 13-3-2009 het cijfer 9 en dat is in de numerologie een bijzonder getal. En eigenlijk hadden wij niet meer het geduld om nog langer te wachten.

U zat gisteren natuurlijk vol spanning te wachten op een nieuwe aflevering van onze avontuurlijke reeks Fritz redt de Redactiehond. En toen die beloofde aflevering er niet kwam, dacht u vast dat die luie Fritz Plissken weer eens zijn zelf opgelegde deadline had gemist. Dat was echter niet de oorzaak van onze blogstilte, lieve lezer.

Die rode vlek op de linkerschouder van de Redactiehond is inderdaad bloed, zoals u allicht zelf kon raden. Toen wij het viervoetige redactielid gisteren uitlieten, kruisten wij een Grote Hond. Zo eentje van het type dat graag wordt ingezet door de politiemacht van autoritaire regimes. En dit exemplaar liep gewoon vrij rond.

De Redactiehond zag deze Grote Hond met gemengde gevoelens op zich afkomen. “Hij doet niks, hoor”, riep het baasje ons tegemoet. Deze woorden waren nog niet koud, of daar beet de Grote Hond onze Redactiehond al venijnig in de nek. En loslaten was duidelijk zijn bedoeling niet. Integendeel, het mormel tilde de Redactiehond op.

Met een angstaanjagende strijdkreet en een welgemikte karatetrap deden wij de Grote Hond vijf meter verder in een heg belanden. Waarna de Redactiehond luid weeklagend zijn eigen tragische levenslot bejammerde. “Dat doet hij anders nooit”, verklaarde het baasje van de Grote Hond hoogst verbaasd en weinig origineel.

Ondertussen was in de vacht van de Redactiehond een rode vlek verschenen. Want dat is dan weer een voordeel van een witte hond: je ziet het gelijk wanneer ze bloeden. De vlek werd langzaam groter, maar het bloed gutste er gelukkig niet uit. Een bezoekje aan de dierenarts en een antibioticaprikje waren het einde van de zaak.

Die nieuwe aflevering van Fritz redt de Redactiehond serveren wij u volgende week woensdag. Wij laten u ondertussen genieten van dit korte stukje.