De hoogste tijd voor weer een nieuwe aflevering van dit doldwaze avontuur, vonden wij. Want hoe eerder het afgelopen is, hoe beter.
Wat niet voorafging…
Terwijl er zich tussen de redacteur Wetenschappen en Svetlana K. een romance met Jane Austen-allures ontwikkelt, redt sterverslaggever en aanstormend schrijftalent Fritz Plissken de wereld door de strijd aan te gaan met een ogenschijnlijk onoverwinnelijke vijand. Een beklijvende cocktail van spanning, drama, hartstocht en emotie, op smaak gebracht met een vleugje humor en een sprenkeltje erotiek.
Wat wel voorafging, leest u hier.
Logboek van de commandant — dag 5
Ik vrees dat mijn bemanningsleden bezeten zijn. Waardoor, dat weet ik niet zo precies, maar er is duidelijk iets aan de hand. Onze navigator Alfred staat onmiskenbaar onder zware druk, alsof iets hem vanbinnen aanvreet. Maar wat? En dan is er onze gids, Svetlana K. Zij is erg in zichzelf gekeerd en heeft nu meer weg van een aanvalsklare lynx dan van de aantrekkelijke Oost-Europese stoeipoes die ze vorige week nog was.
Het lijkt wel alsof er in hen iets zit te broeden. Het zou me niets verbazen als de Anderen hier achter zitten. Zouden die geniepige snoodaards hun vuige kiemen in het lichaam van mijn crew hebben geplant? Ik moet heel voorzichtig te werk gaan om dit verder te onderzoeken, zonder enige argwaan te wekken. Want als deze schurken ontdekken dat ik hun kwade plannen op het spoor ben, zullen zij niet schromen om mij te elimineren!
Die beklagenswaardige Alfred en Svetlana hebben natuurlijk niet in de gaten dat ze niet meer hun oude zelf zijn. Zonder het te beseffen, veranderen ze in… Ja, waarin eigenlijk? Waar zal hun transformatie eindigen? Wanneer ze slaafse mutanten zijn die willoos gehoorzamen aan de telepathische bevelen van de Anderen!
Op welk moment zal ik de realiteit niet langer kunnen negeren en moeten ingrijpen? Stel dat ik te lang wacht. Zal dodelijk geweld dan mijn enige optie zijn? Arme drommels. Bittere tranen zal ik dan huilen over hun levensloze lichamen. Een dure eed zal ik zweren opdat hun offer niet zinloos geweest zal zijn. Helemaal alleen zal ik de strijd dapper verder zetten!
Neen, zo mag ik niet denken. Als commandant van deze missie ben ik het aan mijn trouwe bemanningsleden verschuldigd te waken over hun gezondheid, hun welzijn en hun leven. Met al mijn strategisch vernuft zal ik waken over hun lijf en leden. Onsterfelijke roem, glimmende medailles en begerige blikken van schone jonkmensen zullen mijn deel zijn wanneer ik deze missie tot een glorieus einde breng!