Naast liefhebber van oude muziek zijn wij ook nog cultuurbarbaar. Concreet betekent dit dat wij ons helemaal kunnen vinden in de uitspraak van de paus / John Cleese in die ene Monty Python-sketch: May not know much about art but I know what I like.
En zo komt het dat wij pas onlangs ontdekten dat die goeie ouwe J.S. Bach ooit een koffiecantate heeft gecomponeerd. Officieel heet deze cantate Schweigt stille, plaudert nicht (BWV 211). Heerlijk om zo’n sopraan te horen zingen hoe lekker ze koffie wel niet vindt!
Ei! wie schmeckt der Coffee süße,
Lieblicher als tausend Küsse,
Milder als Muskatenwein.
Coffee, Coffee muss ich haben,
Und wenn jemand mich will laben,
Ach, so schenkt mir Coffee ein!
Toen wij deze cantate beluisterden op de Concertzender, lagen wij in een deuk van het lachen. Zo’n oneerbiedige reactie hoort vast niet, maar wij vonden het prachtig dat er iemand al in de 18e eeuw een liedje maakte over het genot van koffie.
Uitermate geschikt voor een maandagochtend. En het is eens wat anders dan het beroemde Eén kopje koffie van VOF De Kunst.
Tags: muziek