Al enige tijd liepen wij met het plan rond om ooit, eens, op een dag — u merkt dat het nog geen concreet plan was — een laptop te kopen. Want als we onze werkplek overal mee naartoe konden slepen, zo luidde onze redenering, dan zou onze literaire productiviteit nieuwe en duizelingwekkende hoogtes scheren.
Ach Plissken, horen wij u hoofdschuddend denken, alsof de betere Literatuur geschreven wordt in die enkele dode momenten die jouw dag rijk is. Ach lieve lezer, is daarop onze reactie, laat ons toch dromen. En wie zegt dat wij Literatuur willen bedrijven? Leuke zwetsverhaaltjes vinden wij al prima. Maar we dwalen af.
Wat ons echter steeds tegenhield om over te gaan tot de aanschaf van een laptop, was het prijskaartje. Dat was — en is — ons te hoog, want het ging hier tenslotte om niet veel meer dan het gemak van op de keukentafel te kunnen computeren. Maar het verlangen naar vrijheid en mobiliteit bleef branden, op een laag pitje.
Toen zagen wij in de reclamefolder van een speelgoedketen — die met dat olifantje — een leuke aanbieding: een Linux-minilaptop voor slechts 150 euro. Het verlangen ging feller branden. Wat online onderzoek wakkerde het vuur verder aan. Maar tegelijk was er ook enige twijfel. Kon het ding wel wat? Of was het een te duur gadget?
Door die twijfel leek de prijs van een echte Linux-minilaptop plots minder hoog. En dus kochten wij online voor 200 euro een Eee PC 4G, die wij de volgende dag met grote blijdschap in ontvangst namen. In dit filmpje ziet u een andere gelukkige bezitter zijn nieuwe aanwinst uitpakken. Let ook op de mooie blauwe kat.